Portretschraper

Galileo wordt gezien als één van de grondleggers van de empirische wetenschap. Na een paar mislukte pogingen om het portret van deze Italiaan te boetseren is er naar een soort machinale handeling gegrepen.

Met het idee dat een stilstaande klok vaker de juiste tijd aangeeft dan één die 5 minuten voor loopt, is besloten om te focussen op één aanzicht. Omdat het profielaanzicht van een persoon het meest herkenbaar is, werd deze overgezet op een stalen plaat. Een boetseerbok met een blok klei is uitgebouwd tot een apparaat waar geprobeerd wordt om het profiel door de klei te duwen. Met een te stugge klei is er teveel kracht nodig om de vorm van het profielaanzicht erin te duwen en het overtollige materiaal weg te schrapen.

Zou het blok klei met daarin de plaat met het gezicht van Galileo Galilei gezien mogen worden als eindresultaat? Bij een dergelijke presentatie treedt er een probleem op, namelijk dat klei uitdroogt aan blootstelling aan de lucht.